Έχτισα ένα κάστρο και έκλεισα όλα όσα έχω μέσα μου. Τώρα είναι δύσκολο να το γκρεμίσεις, είναι δύσκολο να μου αλλάξεις τα αισθήματα, να μου παγώσεις τις στιγμές. Τώρα ξέρω πως δεν θα χάσω τους ανθρώπους που αγαπώ.
Τώρα μπορώ άφοβα να κλείσω τα μάτια και να ονειρευτώ μαζί σου, να αγγίξω τον ουρανό και να πετάξω μακρυά...
hehe..:P eixan er8ei edw oi goneis m..k eprepe n er8w mazi tous.. k sunexisa edw t sxoleio..k htan polu kalh epilogh.. k exw na skopo na teliwsw edw ts spoudes k meta na 3ana gurisw pisw..:):):):)alla mexri n tis teliwsw 8 erxomai g diakopes..:):):)
είσαι πολλή σωστή σε αυτό που λες αλλά είναι αλλη φάση να κάνεις βόλτα στην πόλη και να είναι όλα στολισμένα......τα φώτα και η ατμόσφαιρα τους δίνουν άλλη χάρη...
apla erwthsei..;):)